Εισαγωγικό


Εμαθα να φτιάχνω κοσμήματα μόνη μου. Ειμαι αυτό που λένε αυτοδίδακτη. Εικόνες στο μυαλό μου όπως το φυλακτό του μωρού με τiς χαντρούλες, το λεπτό δαχτυλιδάκι με τη γαλάζια πέτρα στο παιδικό χεράκι.

Στα παλαιοπωλεία πράσινες, κόκκινες πέτρες σε παλιό ασήμι. Αγυάλιστα, αδρά χειροποίητα στολίδια.

Στα μουσεία θαμπές χάντρες - αχάτες, αμέθυστοι, κορνεόλιθοι, ακόμα και γυάλινες, περασμένες σε κορδόνι, σε σπάγγο, σε μετάξι. Ελάσματα λεπτά σαν χαρτί δουλεμένα στο χέρι με ελάχιστα μέσα και άπειρη υπομονή.

Αυτά σκέφτομαι όταν δουλεύω τα χειροτεχνήματά μου.

Απλότητα στα μέσα και στην μορφή. Ατέλειες που δείχνουν το χέρι, το νου, την προσπάθεια για αισθητικό αποτέλεσμα κάθε φορά διαφορετικό.